رتبه بندی سکونتگاه های روستایی به روش شاخص ویژگی و سطح بندی آن ها با قاعده پیشنهادی استورگس  چاپ

تاریخ : چهارشنبه 1 دی 1389 در ساعت 00:00
رتبه بندی سکونتگاه های روستایی به روش شاخص ویژگی و سطح بندی آن ها با قاعده پیشنهادی استورگس ، نمونه موردی: سکونتگاه های روستایی بخش خرمدشت
فصلنامه تخصصی شهرسازی و معماری آبادی، سال بیستم، شماره ۶۸، پاییز ۱۳۸۹
 
مهرشادخلج، سمیه گرمرودی دویرانی

به منظور تشخیص مرکزیت مکانی سکونتگاه های موجود در یک منطقه ذکر دونکته حایز اهمیت است: اول آنکه  امکان ایجاد کارکردهای مختلف خدماتی، نظیر دانشگاه، بیمارستان و یا دبیرستان و ... در هر سکونتگاهی بنا به دلایل مختلف، وجود نداشته لذا انتظارمی رود خدمات عمده تر، تنها در تعدادی از آن ها شکل بگیرند و سایر نقاط را بهره مند سازند، برای این منظور طبقه بندی و تعیین سطح عملکرد سکونتگاه ها، صورت می پذیرد و دوم ارزیابی وضعیت سکونتگاه های موجود در هرمنطقه یا محدوده،  به طور نسبی و در مقایسه با یکدیگر صورت می پذیرد و این بدان معنی است که ممکن است در یک فضای مطالعاتی، سکونتگاهی در مقایسه با سایر سکونتگاه های موجود در آن محدوده رتبه یک را دارا شود و مرکزیت یابد اما با گسترش محدوده مطالعاتی، رتبه پایین تری را بدست بیاورد. در این مقاله به طور اجمالی به بررسی روش، مدل یا تکنیک  شاخص ویژگی، یکی از روش های ساده و کاربردی جهت تعیین سلسله مراتب سکونتگاه های روستایی پرداخته میشود و از آنجا که این روش، سلسله مراتب و یا رتبه بندی سکونتگاه ها را نشان میدهد ابتدا برای تعیین سطح بندی سکونتگاه ها به بیان قاعده مارشال پرداخته و پس از بررسی معایب آن، روش آماری استورگس پیشنهاد میگردد و در نهایت این روش در سطح بندی سکونتگاه های روستایی بخش خرمدشت از شهرستان تاکستان واقع در استان قزوین مورد استفاده قرار خواهد گرفت.


کلید واژه ها: سطح بندی سکونتگاه ها، شاخص ویژگی، قاعده مارشال، قاعده استورگس

 

نظرات (0)
نام :
پست الکترونیکی :
وب / وبسایت :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد